... وقتی بهش فکر می کنم
. فکر می کنم که هر اتفاقی که افتاد ، یه امتحان برای من بود که بتونم مادر واقعیت بشم
... فلج شدن پاهات و از دست دادن حافظت
همه ی اونا اتفاق افتادن تا من رو آماده کنن که دوباره مثل اون . روزی که همدیگه رو دیدیم ، شروع کنم
... مامان
! میسوزو ، میسوزو ! باهام حرف بزن
کجات درد می کنه ؟
! برات ماساژش میدم
. آخ ... درد می کنه ، مامان
اینجاست ؟ اینجا درد می کنه ؟
. نه
پاته ؟ دستته ؟
... بـ ... بال هام
چی ؟
... بال هام ... درد می کنه
. میسوزو کم کم فراموش می کنه ، هم من رو ، هم تو رو
... و وقتی که آخرین رویاش رو ببینه
. احتمالا ، می میره
. نمی تونه درست باشه
... اگه خوابش ببره
... اگه یه رویا ببینه ، اون
میسوزو ، تو می خوای بری جشنواره ی تابستونی ، مگه نه ؟
می خوای با مامان بری جشنواره ی تابستونی ، مگه نه ؟
. می خوام برم جشنواره
. یه بچه دایناسور می خوام
. منظورت یه جوجست دیگه ، نه ؟ مطمئنم که اونجا حتما می فروشن
میشه یه دایناسور بخرم ؟
. حتما ، تازه یه عالمه چیز خوشمزه هم می خوریم
! بیا فردا رو بهترین روز عمرمون بکنیم
! پس خواهش می کنم که زودتر خوب شو ، میسوزو
... ما آن دنباله های ابر مانند را نگریستیم
هزارمین تابستان ــــــــــ
. در حالی که ناپدید می شدند
... ما از این نور کور کننده ، گریختیم
. و در سرگردانی خود را رها کردیم
دنیای انیمه تقدیم می کند
Translated By : Ramo 7
... هنوز هم مکان هایی هستند که او نمی تواند به آنجا برسد
. پس فقط با نگاهی خیره و اندوهگین به آن می نگرد
... در تابستان ، بچه ها در امتداد جاده ها راه می روند
. و در هر دو دستشان ، آرزوی پرواز را نگه می دارند
... ما آن دنباله های ابر مانندِ در حال ناپدید شدن را دنبال کردیم و دنبال کردیم
... از آن روزی که از این تپه بالا آمدیم
. استوار و پایدار
... و درست مانند همیشه
. در بالای آن ، مستقیم و سرافراز ایستادیم
... و همچنان به قدرتمندی خدای دریا در آنجا خواهیم ایستاد
. یـقیــــنـاً
. میسوزو ، صبح شده ، جشنواره ی تابستونی امروزه
... آره
... جشنواره
آخرین قسمت
! خدایا ، التماست می کنم ، یه کاری بکن ، خواهر جون
. من چه احمقم ، غیر ممکنه که اونا تو این هوا جشنواره رو بر پا کنن
. هیچ معجزه ای وجود نداره
. خدایان واقعا وجود ندارن
این بچه چه کار اشتباهی کرده ، اصلا ؟
. اون مثل یه دختر کوچولوی خوب ، فقط صبر کرد
. اون داشت برای این جشنواره لحظه شماری می کرد
چرا نباید پاداشش رو بهش بدی ؟
. درست مثل همون موقعست
. این بار هم نمی تونم هیچ چیزی بهت بدم
مامان ، بچه دایناسور ها کجان ؟
چرا ؟
این اینجا چی کار می کنه ؟
. من انداختمش دور
. پس اون تمام این مدت منتظر بوده
. میسوزو ، میسوزو ، بیدار شو
چی شده مامان ؟
. یه دایناسور اینجاست ، درست همونجا
بیا و بریم با همدیگه بگیریمش ، باشه ؟
. زودباش ، یه ذره دیگه
. مامان هم کمکت می کنه
. این یه خاطره ی خیلی خوب برای جفتمون میشه
. بیا با همدیگه خیلی خوب ازش محافظت بکنیم
... خسته شدم ، خوابم میاد
! نه ، نه ، تمام تلاشت رو بکن ، منم کمکت می کنم
. دوستتم که اینجاست
. هممون هستیم ، بیا خوشبختی رو هممون با هم پیدا بکنیم
. باشه
. یه ذره دیگه ... فقط یه ذره دیگه ، اون وقت به خوشبختیمون می رسی
! دیدی ، تونستی
! تونستم
! این هدیه ی من برای جشن تولدته
... از اون روزی که برای اولین بار همدیگه رو دیدیم ، تا حالا نتونسته بودم یکی بهت بدم
ولی این یکی رو قبول می کنی ؟
. آره ، خیلی خوشحالم
! واقعا ؟ خدا رو شکر ، میسوزو
! خیلی خوشگله
! اون میگه ، گائو
... گائو
. خدایان عزیز ، ممنونم
... مامان
. اون به خاطر من ... اصلا نخوابیده بوده
اه ، عزیزم ، خوابم برده بود ، آره ؟
. ببخشید
. نه ، عیبی نداره ، می خوام که با تو بخوابم ، مامان
چی کار باید بکنم ؟
اگه خوابت ببره و رویا ببینی ، دردات بد تر میشن ، مگه نه ؟
. نه ، الان هیچ دردی ندارم
چی ؟
. یه مدتیِ هیچ دردی ندارم
... نمی دونم برای چی
واقعا ؟ یعنی هیچ دردی احساس نمی کنی ؟
. به خاطر همینه که می خوام بخوابم ، می خوام یه عالمه بخوابم و بهتر بشم
واقعا ؟
خدا رو شکر ، خیلی خوبه ، نه میسوزو ؟
تو خیلی سخت تلاش کردی ، مگه نه ؟
. پاداشش رو هم گرفتی ، میسوزو
... میسوزو ... نه ... اون آبنبات نیست
... نباید بخوریش
! من رو ببخش مامان که دروغ گفتم
. اگه نمی گفتم ، تو استراحت نمی کردی
... یوکیتو سان
. فکر کنم بهتر باشه این رو تو دفتر خاطراتم بنویسم
! میسوزو
! خوابم برده بود
بدنت درد نمی کنه ؟
یادت میاد من کیم ؟
! مامان ، صبح بخیر
. حالا که توفان تموم شده ، هوا کاملا صاف شده
. مامان ، دیشب یه رویای دیگه دیدم
رویا ؟
. تو همیشه بعد از رویاهات ، حالت خیلی بد میشد
. خوبم ، هیچ جاییم درد نمی کنه
. تازشم ، اون آخرین رویایی بود که دیدم
واقعا ؟ واقعا حالت خوبه ؟ یعنی هیچ جاییت درد نمی کنه ؟
. خوبم
! وی
واقعا ؟
... اون مفت خوره یه چیزایی درباره ی آخرین رویات بهم گفته بود
. ولی فکر کنم اشتباه کرده بوده
. خیلی نگران بودم
درست مثل زندگی کردن تو یه کابوس بی پایان بود ، ولی دیگه تموم شد ، مگه نه ؟
... مامان
. نمی تونم بهت بگم گریه نکن ، خودمم که دارم مثل بچه ها گریه می کنم
! نباید گریه کنی
درسته ، هیچ چیز ناراحت کننده ای که وجود نداره ، پس نباید گریه کنم ، نه ؟
. رویای دیشبم درباره ی یه دایناسور بالدار بود
! جوری پرواز می کرد ، انگاری واقعا داشت لذت می برد ، هی می گفت ، گائو
واقعا ؟
. منم داشتم بالای سرش پرواز می کردم ، و از پشت سرم ، عقب رو نگاه می کردم
. بال داشتم ، با بالهایی کاملا سفید داشتم پرواز می کردم
! واقعا ؟ چه رویای قشنگی دیدی
. نه ، این یه رویای غم انگیز بود
. غم انگیز ترین رویای دنیا
. ولی می دونی ، اون آخرین رویام بود
. از حالا به بعد کنارت می مونم مامان
... برای همیشه و تا ابد
واقعا داره کیف میده ، مگه نه ؟
آره ، واقعا کیف میده ، نه ؟
. بوش شبیه بوی تابستونه
. آره ، هست
بوش شبیه چیه ؟
. دریا
. درسته ، همین بوئه
. بوی خورشید رو میده
. درسته ، این بو رو هم میده
. بوی تو رو میده ، مامان
آره ، این بو رو هم میده ، مگه نه ؟
! دکی ، اگه بوی من رو میداد که همه خفه می شدن
. خیلی بوش شبیه بوی توئه ، مامان
مطمئنی ؟
. آره ، این تابستون خیلی بوی تو رو میده ، مامان
. بوی مامان دوست داشتنی خودم رو میده
. پس خیلی بد میشد اگه من بو گند می دادم
. آره ، خیلی بد میشد
. ولی بوی خیلی خوبیه
. واقعا ؟ چه خوب
. آره ، خیلی خوبه
داغه ، نه ؟
. آره ، خیلی داغه
هی میسوزو ، می خوای الان بهت بگم به چی داری فکر می کنی ؟
. آره
" دلم آب میوه می خواد "
! درست گفتی ، ایول
. هر کسی می تونست این رو حدس بزنه
. من این رو می خوام
دوباره این ؟
انگاری واقعا ازش خوشت میاد ها ، مگه نه ؟
واسه خودم چی بگیرم ؟
. تو بهتره اون آبمیوه رو بگیری
واقعا ؟
! این فقط غلیظ نیست ، سفته سفته
کی همچین آب میوه ای می خوره ؟
! نندازیش دور
. باید وقتی داری می خوریش فشارش هم بدی
اینجوری ؟
... خب ، اونقدر ها هم بد نیست
الان تعطیلات تابستونیه ، مگه نه ؟
. تعطیلات تابستونی خودم و خودت فقط
. ولی عیبی نداره ، با همدیگه هم می تونیم بازی کنیم
. هی مامان ، میشه یکمی خودت بری جلو تر
چرا ؟ دلیلی داره ؟
. آره ، آسمون رو هم با خودت ببر
اینقدر خوبه ؟
. آره ، همونجا منتظر بمون
. به خودت فشار نیار
! همونجا بمون ، مامان
ها ؟
. هر اتفاقی هم افتاد ، همونجا بمون
. خودم می خوام این کار رو بکنم
. می خوام همه ی تلاشم رو بکنم تا بهت برسم
. چون تو هدف منی ، مامان
که اینطور ، پس من هدفتم ؟
. آره ، تو و آسمون ، هدف های مَنید
. فقط آروم آروم بیا ، هر چقدر که بخوای منتظر می مونم
. باشه
حالت خوبه ؟
! آره ... وی
... وی
. همینجا ، میسوزو ، من همینجام
. درسته ، فقط آروم آروم بیا
. اگه واقعا سخت تلاش بکنی ، مطمئنم که بهتر میشی
ما با همدیگه همه ی تلاشمون رو می کنیم ، مگه نه ، میسوزو ؟
دیگه کافیه ، نه ؟
ها ؟ چی ؟
من همه ی تلاشم رو کردم ، مگه نه ؟
عیبی نداره که دیگه از خط پایان عبور کنم ، نه ؟
به همین زودی خسته شدی ؟
. باشه ، وقتی به هدفت رسیدی میریم خونه و با همدیگه پاستور بازی می کنیم
... نه
... هدفم ... هدفی که تمام این مدت داشتم برای رسیدن بهش تلاش می کردم
ها ؟
من همه ی تلاشم رو کردم ، پس دیگه کافیه ، نه ؟
می تونم دیگه استراحت بکنم ، نه ؟
نگو که داری درد می کشی ؟ تموم این مدت درد داشتی ؟
! تکون نخور
. این حقیقت نداره ، بگو که حقیقت نداره
حالت بهتر میشه ، مگه نه ؟
رویاهای بَدِت باید دیگه تموم شده باشن ، مگه نه ؟
. ببخشید ، مامان
. ولی من تونستم همه ی کارایی که باید می کردم ، رو انجام بدم
. واسه همینه که می خوام از خط پایان رد بشم
. نه ، میسوزو ، تو نباید بیای اینجا ، تو نباید از خط پایان عبور کنی
. ما تازه شروع کردیم ، چرا آخه ؟ ما تازه از همین دیروز شروع کردیم
. ما همشون رو بر می گردونیم
. اون زندگی شادی که باید 10 سال پیش شروعش می کردیم
. ما قراره دوتایی همشون رو بر گردونیم
. خوشبختی ما تازه شروع شده
. نه ، ما همه کاری کردیم . تقریبا بیشتر از اندازه ی کافی هم
. این تابستون به اندازه ی یک عمر از خوشبختی و خوشحالی پر شده بود
. نه ! اشتباه می کنی ، هنوز کلی کار دیگه مونده که می خوام انجام بدم
. دوستت دارم میسوزو ، کلی کار دیگه هست که می خوام با تو انجامشون بدم
. همه چیز تازه شروع شده
. این تابستون ، تصمیم گرفتم که یه بار دیگه سعیم رو بکنم
. تابستونم از همون روزی که یوکیتو سان رو دیدم شروع شد
... همه جور اتفاقی افتاد ، اتفاقای دردآور ، اتفاقای مشکل
. ولی خوشحالم که همه ی سعیم رو کردم
. خوشبختی ، تموم اونچیزی بود که تمام این مدت ، داشتم دنبالش می گشتم
. من تنهای تنها نبودم
. واسه همین ... واسه همین ... می خوام که از خط پایان رد بشم
. نه ! ما تازه شروع کردیم
. دارم بهت میگم ما تازه شروع کردیم
! گل
... دریا تا دور دست ها آبی بود
. و آن راه بر روی دریا ، همچنان مستقیم ادامه داشت
. بالاخره به جایی که مدت ها بود دنبالش می گشتم رسیدم
. یه جای شاد
. برای همیشه ... جایی شاد
. اولین کسی که واقعا اول می خندد ، پیروز می شود
! نه ، نباید اینجوری بشه
... مامان ... ممنونم
. و آن کسی که عاشقش هستم ، دارد می خندد
! میسوزو
. تو خیلی چیز ها بهم یاد دادی
... اینکه چجوری تنها زندگی نکنم
اگر من از هر کسه دیگری از تو دور تر شوم ، باز هم از اینجا به من لبخند می زنی ؟
! از پیشم نرو ، منو تنها نذار
. دیگه هیچ چیزی احتیاج ندارم
. نه دوستی ، نه لباسای جدید ، هیچ چیز پر زرق و برقی احتیاج ندارم
. اگه فقط بتونم با تو زندگی بکنم ، خوشحال میشم
. اگر چشم هایم را ببندم ، بوی یک روز تابستانی را احساس خواهم کرد
سال اول ، کلاس 4 ، کامیو میسوزو
. بیا برای همیشه تو خونه ی کامیو زندگی بکنیم
... میسوزو
! میسوزو
. ما در رود خانه بازی می کنیم ، تنها ما دو نفر ، پوشیده شده در گِل
. از اون روز به بعد ، هر روز و هر روز گریه می کردم
. دیگه حتی اشکی هم برام نمونده بود
، ما به دنبال آن ابر ها می رویم ، چون می گویند ، اگر بتوانیم به آنها برسیم
. خوشبختی را پیدا خواهیم کرد
... که اینطور
خانواده ، فوق العادست ، مگه نه ؟
. خوشبختی فراتر از تصّور ، و دردی بیشتر از حد توان ، همشون در یکجا جمع شدن
. همین ، واقعا یعنی زندگی
. واسه همینه که زندگی کردم
. کسی که اول از همه به بالای این تپه برسد ، پیروز خواهد شد
. بی ملاحظه و ژنده پوش
... قوی ، ولی یکمی هم ضعیف
. دیگه خودمم نمی فهمم چی دارم میگم
. نه ، می فهمم ، به طرزی دردناک قابل فهمه
. به سوی آن مکانی برو که بیشتر از هر جای دیگر عاشقش هستی
. آره ، فکر کنم بتونی بفهمی
. چون جفتمون هم بزرگسالیم
. می دونی ، الان احساس اعتماد به نفس می کنم ، حالا می تونم بگم که من مادرشم
. شاید مادر خیلی عالی ای نباشم ، ولی باز مادرشم
... آنجایی که در آن خاطرات بسیاری هست
. تصمیم گرفتم که از کارم استعفا بدم و برم تو یه مهد کودک کار بکنم
. جایی که در آن به هیچ چیز دیگر احتیاج نداری
. می خوام بین انواع و اقسام خانواده ها زندگی بکنم
. این چیزیه که بهش فکر می کنم
. اگر چشمانت را ببندی ، می توانی بوی آن دریا را احساس کنی
. بعضی موقع ها میام و یه سری بهت میزنم
. حتما ، منتظرت می مونم
... آخرِ تابستون
. این پایان تعطیلات منم هست
. تو این تابستون اتفاقای خیلی خوبی افتاد . حتی یه بچه دایناسور هم گرفتم . خیلی عالی بود
... تابستان یک بار دیگر خواهد آمد
. با درخشش نقره فام دو سایه بر روی سطح آب
خودتی ، آسمون ؟
یه ذره بزرگتر شدی ، مگه نه ؟
! یا نکنه یه کلاغ دیگه باشی ؟ نمی دونم
اما اگه تو آسمون باشی ، باید یه عیبی ازت بگیرم ، مگه نه ؟
! واسه چی هنوز این ورا می پلکی ؟ اون بچه دیگه اینجا نیست
. می دونی ، تو باید از اینجا بری ، چون هر چی نباشه ، بال داری
. آسمون برای ما آدم هایی که بال نداریم غیر قابل دسترسه
! واسه همین باید پرواز کنی
. برای آدم هایی مثل ما که بالی ندارن
. همه ی رویا ها و امید هامون رو با خودت به آسمون ببر ! روت حساب می کنم ها
. اون وقته که می تونیم در آرامش زندگی بکنیم
. این چیزیه که من میگم
. امیدوارم که یه روزی بتونیم همدیگه رو ببینیم
! خب ، مراقب خودت باش
. قبل از اینکه خودم هم متوجه بشم ، داشتم به آسمون نگاه می کردم
. آسمونی که همیشه زخمی از غم و اندوه رو در درون خودش داره
. آبی ای که تا بی کران ادامه داشت
. دختری که به ابدیت بازگشت
. اون دختری که هنوز هم تنهاست
. واسه همینه که من به این سفر برای پیدا کردن اون دختر ادامه میدم
. و روزی ، اون رو به خونش بر می گردونم
. برای خوش آمد گویی ای به شروعی جدید
. فرزندم ، به سخنانم گوش بده
. داستانی که می خوام برات بگم ، داستان خیلی مهمیه
... تو و من حالا داستان یه سفر بسیار بسیار طولانی رو شروع می کنیم
. داستانی که برای همیشه از والدین به بچه ها منتقل میشه
. ما خاطرات این سیاره رو به نسل های بعد منتقل می کنیم
... ما شاهد هر پدیده ای بر روی این سیاره خواهیم بود
. و اونها رو از والدین به فرزندان منتقل می کنیم
. خاطرات این سیاره باید همیشه خاطراتی خوش باشن
... وقتی که آسمون ها به وسیله ی نفرت و جنگ ها پوشیده میشن
. غم و اندوه تمام این سیاره رو فرا می گیره و همه چیز از دست میره
. یک روز ، روزِ نابودی فرا می رسه
. اون پایان ، اجتناب ناپذیره
... ولی در آخر
، امیدوارم آخرین فرزندی که خاطرات این سیاره رو بر دوش میکشه . فقط خاطراتی خوش به همراه داشته باشه
چی شده ؟
. هیچی
. فقط داشتم یه چیزِ قدیمی رو به یاد می آوردم
. آفتاب به زودی غروب می کنه
... فکر کنم
قبل از اون ، می خوای بریم اون رو ببینیم ؟
چی رو ؟
. همونی که همیشه می خواستی ببینیش
. چیزی که در پشت این ساحل وجود داره
من همچین چیزی گفته بودم ؟
... شاید نه
. ولی یه جورایی حس کردم که داشتی به این فکر می کردی
. درست میگی ، می خوام برم ببینمش
. اگه الان بریم ، می تونیم چیزی که اونجا منتظرمونه رو پیدا بکنیم ... تو و من
بریم ؟
. باشه
. روز های دردناکی در انتظار اوناست
. ولی برای ما ، این تازه آغازه
... خدا حافظ
پایان
... در حالی که در دستانش بقایای رویایی
... که در حال محو شدن در سفیدی بود را نگه داشته است
... آن پسر جوان می دود
... و وقتی آن را رها می کند
... آن رویا برای همیشه ناپدید می شود
. به همراهِ گریه ی باد
. آن مهربانی ای که زمانی آنقدر هویدا بود ، اکنون از میان رفته است
... چشمانم بر روی قدم هایی که پاهایم بر می دارند خیره مانده است
... و گوش هایم تا ابد به آوازی گوش سپرده اند
. که با طلوع سحر گاه از میان رفته است
. من همیشه به دنبال آن رد پاهایی هستم که در گذشته به جا گذاشته ایم
Translated By : Ramo 7